Evet bende ABD’ye work and travella gittim. Gitmeden önce Makine Mühendisi olmanın da verdiği acıyla zencilere bi nefret bi korku beslemeye başladım.

Her gün okula gittiğimde zenci pipisi şöyle zenci pipisi böyle diye hikayeler, izledikleri filmlerden kareler anlatmaya başladılar.

Olum dün bi film izledimle başlayan cümlelerden ve zencilerden nefret etmeye başlamıştım. Ne olucaktı? ya new york’ta harlem’e yolum düşerse ya zencilerle aynı otobüse ya da trene binersem?

Bu sorular rüyalarıma bile girmeye başlamıştı. Korkunçtu!

Sonra ABD’ye gittik çok etkilenmiştim. Hatta o kadar etkilenmiştim ki ilk metroya binecek zaman geldiğinde içerde zenci dolu olduğunu görünce korkup binmemiştik. O neydi ya öyle bi biz beyazdık sanki Georgia’da…

Sonra bi siyahi arkadaşım oldu. Aman yarabbi zenci diyen dillerim tutulsaydı. Dünya üzerindeki en şenşakrak, en eğlenceli, en iyimser, en güçlü insanlardı bunlar içlerinde umut ve insan sevgisi vardı.

Ben mi şanslıydım bilmiyorum gidenler bi anlatsınlar yav hepsi çok iyi insanlardı.

Herkese selam verip, herkesi tanırlar, herkesle konuşurlar, kendilerini müziğe ve eğlenceye adamışlardır.

Hain Türkler az daha onlardan nefret etmemi sağlayacaklardı.

Evet 3 bacaklı oldukları doğrudur ama beyaz olanlar kendilerini hor görmesin diye sürekli bol pantolon şort giyerler ki belli olmasın.

Cem Yılmaz’a sesleniyorum anlatma artık siyahileri!!!! Sen anlatma yanlış anlıyorlar. Dünya tatlısı insanlardır onlar. Mutlaka bi siyahi arkadaş edinilmelidir orada…

Kendilerine has benim bi türlü alışamadığım bi kokuları vardır bunların bi de nerden gelmiş bilmiyorum kadınları dahil koltuk altlarını kesmezler. Olsun!!

Hemen bi afroamerikan arkadaş edinin hem de hemen iyidirler onlar :))