Çok yakın bir arkadaşımın başından geçen bir olaydan bahsetmek istiyorum. Bir zamanlar kankam diyebileceğim ve yediğimiz içtiğimiz ayrı olmayan eski yurttan oda arkadaşımın oldukça güzel ve çıtı pıtı bir sevgilisi vardı. (Takma isim olarak Begüm kullanacağım) Bu ikili okulun ilk yılı yani hazırlıkta tanışıp kaynaşmışlar ve ilişkişlerini iki yıldırda devam ettiriyorlardı. Benim bahsettiğim bu olaydan haberdar olduğum günlerde bizim hanım kızımız ortalıkta pek görünmemeye başlamıştı. Ne oldu Begüm nerelerde falan dediğimde yüzü kızarıp yok bişey diyordu ama sonunda gelip durumu açıkladı. Lakin durumu başka bir sebeple açıkladı. Meğer bizim eşşek oğlan Begümü hamile bırakmış. Eşşek diyorum çünkü gerçekten çok kızmıştım hala aklıma geldikçe hem kızıyor hemde yaşadıklarına üzülüyorum. Benden de güya ne yapayım diye fikir istiyor ama kafasınada kürtaj fikrini sokmuş yada sokmuşlar, bir yandan kürtaj lazım para yok diyordu. Muhabbetide kürtaj için borç para verebilirmisine bağladı. Ben öyle dona kaldım. Bebek 2 aylık olmuş ve 3bin lira gerekiyormuş. Ne yapacağımı şaşırdım versem ufacık bebeğe yazık, vermesem Begüm’ün ailesiyle neler yaşayacağı malum. Sonuç olarak ben para vermedim. Bebeğin doğmasından yanaydım yani evlilik için para isteseler hiç düşünmeden seve seve verirdim ama kürtaj bana cinayet gibi geliyordu ve bu işe ortak olmak istemedim. Neyse ben vermesemde bizim oğlan parayı bulmuş Begüm’de çocuğu aldırmış. O olaydan sonra aramız biraz soğudu ben yurttan ayrılıncada bir daha pek görüşemedik. Duyduğuma göre onlarda ayrılmışlar.

Bu olayı niye sizlerle paylaştım. İbret alınacak bir hikaye olarak düşünüyorum ve ilişkilerimizde daha dikkatli olmamız kanaatindeyim. Bir anlık ihmalkarlık sonucu ortaya hiç hesapta olmayan bir çocuk çıkabiliyor. Ve biz mağdur olmayalım diye doğmamış bir bebeğe kıyabiliyoruz. Umarım bu tip olaylar ne sizin nede çevrenizdeki sevdiklerinizin başına gelir.

Mutlu ve koskocaman bir yaşam dileğiyle…