İki kardeş birbirini buldumu kedi köpek gibi didişir, yerinde duramaz. Bu kavgalarda kimin büyük kiminde küçük olduğu çokta önemli değildir zaten , Allah yarattı demeden birbirine girişilir.
Bizimde ablamla kavgalarımız böyleydi. Kavga başladı mı önce birbirine bir iki sağlam patlatılır ardından mutfağa koşulurdu , mutfağa ilk giren kavgayı kazanmış sayılırdı çünkü, biri mutfağa girdiğinde diğeri çekmeceyi açıp bıçağı çıkarma sürecinde kendini başka bir odaya kitlerdi, böylece mutfağa giren evin özgürlüğünü eline almış olurdu, ha şöle bi ihtimalde var eğer biri ya yold adüşse kapıyı kitleyemese ne olurdu çok şükür ki böyle bi durum olmadı.
Şimdi çok büyüdük çok sular geçti üstünden ara sıra hatırlayıp gülüoz. Hala kzıoz birbirimize ama artık daha mantıklıyız birbirimize karşı=)
Kardeş olmak…. Kavgasıyla güzel ya her haliyle güzel…. Bilmiyorum ben ablam olmasaydı hayattan çok şey kaçırırdım buna eminim. Öğretmenimdi demek tam yerinde olur sanırım .Her zaman benden bir adım öndeydi yapmaya kesinlikle cesaret edemeyeceğim şeyleri yapar ve bana hayatın sıradan yaşanmaması gerektiğini öğretirdi.iyi ki var ve iyiki o benim ablam
arkadaşım diğeri mutfağa girenin ardından mutfak kapısını kitlese olay çözülecek
mutfağın anahtarı yoktu bu yğzden diğer odaya koşup orda kendimizi kilitlioduk=)