Önceleri homofobik sanırdım kendimi… Daha sonraları bana bulaşmasınlarda aman naparlarsa yapsınlara döndü iş. En sonunda bir gayi yanımda sevgilisiyle otururken buldum. Adam ailem içine kadar girdi yahu. Dışardan baksanız belki biraz efemine falan dersiniz ama gel gör ki gay. Ama çok kafa eleman. Yaşadıkları bir insanın ömrüne bedel. Ama genelde dillerden düşmeyen kavramlar vardır ya kanka ayağı g.t ayağı diye. Bu genel geçerlik gayler için değil. Her türlü halinizi görebilir, rahatlıkla her türlü şaklabanlığı yapabilirsiniz. Biraz ağızları bozuk ama hetoroseksüel erkek bir  bireyin  yanınızda küfretmesinden rahatsız olursunuz ama onlar ederken problem yok.

Evet gayler bizimle aynı türden değiller. Evet her biri erkek olarak doğmuş. Tek ortak noktalarımız ise  erkeklerle ilgileniyoruz. Benim arkadaşım kendini saklayarak yaşayan biri değildi. Ve asla onu kendim gibi kaba tabiriyle bizden gördüm diye iyi anlaşmadık. Kafamda sadece cinsel çağrışımlar uyandırmadığı için dostumdu diyemem. Sanırım hayatla erken tanışmaları, derdi de, dertleşmeyi de bilmeleri. Sevdikleri insana sahip çıkmaları. Onunla tanıştıktan sonra bir çok gayle tanıştım. Ve bunlar bir daha dünyaya gelsem gay olmak isterdim diyen adamlar. Ve bu arada hani kadınların erkeklerde istediği özellikler vardır. Liste uzar gider saymanın gereği yok ama o liste tam uyuyorsa kesin gaydir adam derler ya. Bu kuralların hiç birini taşımayan o kadar gay var ki. Misal benim arkadaşım dans edemez, yemekten anlamaz, süslü cümleler kuramaz, çok kibar olduğu da söylenemez, öyle fit vücuda falan da sahip değil ama gay. Ve bence mükemmel bir insan. Dostluğuma değer bir insan.

Boşa dememişler “herkes farklı herkes eşit”diye…