Şu yaşıma kadar tuttuğum takım olan Galatasaray’ın bile statta çok az maçına gittim. Bu futboldan hoşlanmadığım veya
yeteri kadar ilgi sgöstermediğim anlamına gelmesin. Çünkü takımına gayet bağlı bir sporseverim. Lakin statta bulunup takımın bütçesine katkıda bulunmaktansa, lisanslı ürünlerini alıp katkıda bulunmak bana daha bir hoş geliyor doğrusu. Ne bileyim evde oturup maçı seyretmek kaçan golleri, atılan golleri tüm detayları tekrar izleyebilme olanağı varken stattan onlarca kişi arasında rahat edemiyor insan.
Neyse asıl konumuza gelelim. Türkiye - Honduras maçı dolayısıyla İnönü Stadyumunda bulundum.
Aslında olay çok karambole gelişti. Ben maçtan 2 gün önce televizyonda bilet fiyatlarının 5-10-20 lira olduğunu duymuştum. Ve ertesi gün okulda arkadaşlarla futbol muhabbeti yaparken bu bilgiyi paylaştım. Ve bir anda maça mı gitsek, napsak? gibi bir hava oluştu. Ve sonunda kendimizi statta bulduk.
Edindiğim tecrübelere gelecek olursak;
carşı herkese karşı demiş ama çok sıcak bir ambiyansı var bu stadın hele o tezehuratlar taksımın göbeğinden duyuluyor bu hayacanı yaşamalı