Daha önce yazılarımı okuyan varsa köyde öğretmenlik yaptığımı bilirler. Bu öykü sonuna kadar okuduğunuzda bize şunu gösteriyor hayat yaşadığımız yerlerle ne kadar sınırlı.

Bir gün öğrencilere kümes hayvancılığını anlatırken kimin tavuğu var dedim. Herkes parmak kaldırdı. Kimin yok dedim. (kendim kaldırdım). Ertesi gün öğrencim üzülüp tavuk getirdi ve dünya da yaşayan herkesin tavuğu var sanıyordu. Çok güldüm.

İki hafta sonra çocuklara çevreyle ilgili konuda çöpleri kutuya atın çöpçü gelir alır dedim( bu arada köyden ilçeye geliş gidiş yapıyorum her gün) Çocuklar bana güldüler. Çünkü köylere çöp arabası gelmezmiş oysa ben köylere çöp arabası geldiğini sanırdım o gün herkesin tavuğu olan çocuktan farkım olmadığını anladım.