İstanbul’da bu yaz görülen ‘göz nezlesi’ hastalığının hüküm sürdüğü günlerden bir ay önce, serçe parmağımda kalan ve gözaltıma değen biber turşusu suyunun menfi tesiri sonucu gözüm kaşınmaya başlamıştı. (Parmağım gözüme değdiğinde ise gözümden yaşlar boşanmıştı.) Sonrasında diğer gözüme de sıçrayan bu kaşıntı, giderek iki gözümün çevrelerinde beyazlıklar ve hatta yaralar sonuç verdi. Kaşıntılar çok ama çok tatlıydı. Kendimi bu kaşıntıdan alıkoyamıyordum. Ayrıca, bu kaşıntıların ve yaraların kendiliğinden yok olacağına da inancım vardı. Doktora gitmeyişimin bir diğer sebebi de o sırada çalışmıyor oluşumdan dolayı sigortadan faydalanamayışımdı. Hem, işten ayrıldıktan sonra belli bir süre boyunca Sgk’dan faydalanabilmek için de son bir yıl içinde, yanlış hatırlamıyorsam, toplam 90 gün sigortalı olarak çalışmış olmak şartı vardı ve ben bu şarta da haiz değildim.

Lokantasında geçici olarak çalıştığım doktor patronum sonunda duruma müdahale etti ve bana bir göz damlası aldı. Bir-iki gün kullandımsa da faydasını görmedim. Sonra, vaziyetime vakıf olduğu için, beni en yakındaki hastane olan Medical Park’a gönderdi ve masrafımı karşıladı. Buranın göz şubesinde muayene ücreti, Sgk’lılar için 12, Sgk’lı olmayanlar için 100 (evet yüz!) tl! Parayı patronum vermişti, önce ödeme katında tahsilatı yaptılar, sonra göz katına çıktım ve beş dakika kadar sonra ismim okundu, içeri girdim. (Ödeme esnasında doktor tercihi yapmadığım için, Fatma hanıma yazmışlar.) Fatma hanım beni içeri aldı, dinledi, gözlerime baktı ve teşhisi koydu: mikrop kapma demişti sanki, unuttum.
Fatma hanım bana bir damla, bir de krem yazdı. Verdiklerini kullandım, patronum da gözümü kaşımaktan vazgeçmemi salık verdi. İlaçlar, Allah’ın izniyle tesirini gösterdi ve gözlerim iyileşti. Ama hemen değil. Çünkü ben kaşımaya devam ediyordum. Bir ay kadar sonra, artık ilaçlardan umudumu kesmiş ve yenisini almaktan da vazgeçmiştim. Tüpün dibinde kalan kremi de sürdüm ve gözlerimi üç beş gün boyunca kaşımadım. O kadar kaşındı ki gözlerim, kaşımadığım için yaş bile geldi gözlerimden. Böyle, biraz koyu, irin koyuluğunda yaşlar. Anladım ki direnirsem iyileşeceğim. Direndim ve elhamdülillah…
Halk içinde mutueber bir nesne yok devlet gibi,
Olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi.