Hemen hemen hepimiz şehiriçi ulaşımımızda belediye veya halk otobüslerini kullanmışızdır.Ancak son dönemlerde gençlerimizin ve çocuklarımızın; özellikle otobüsün dolu olduğu saatlerde ayakta kalan kendilerinden yaşça büyük ve özellikle yaşlı insanlara hiç yer vermediklerine üzülerek şahit olmaktayız….

Onlar kendilerine göre bir yol bulmuşlar ; uyuklama numarası yaparak yada camdan dışarı bakarak yada yanındaki arkadaşlarıyla derin derin sohbetlere girerek kendilerine hafif şaşkınlık ve kırgınlıkla bakan insanların bu bakışlarından kaçıyorlar yada kaçtıklarını sanıyorlar. Belliki ; bir mecburiyetten dolayı dışarı çıkmış ve kalabalık otobüslerde yolculuk yapmak zorunda kalmış bu yaşlı insanlarda sessiz sedasız zar zor ayakta durmaya çalışarak gidecekleri yere varmaya çalışıyorlar.

Gene böyle bir günde ; ellerimde dosya ve evraklarla 22 - 23 yaş civarında olduğunu tahmin ettiğim bir delikanlının  yanındaki boş yere oturmaya niyetlendiğimde ,bu delikanlı yan tarafa kaymaya bile tenezzül etmemişti.Bir de sanki nispet yapar gibi yanındaki boş yerin güneş aldığını bu yüzden yana kayamayacağını söyleyerek banada yer vermeyerek ( Sanki güneş olmasa yer verecekmiş gibi…) umursamaz bir şekilde oturmaya devam etmiş hatta toparlanarak yanındaki yere geçişimi bile neredeyse engellemişti.!Yüzüme öyle bir  baktı ki sanki ” Sırasımıydı şimdi buraya oturmanın rahatımı bozuyorsun !! “diyen bir ifade takınmıştı.Ama sağolsun kısa bir süre sonra iyiliği tutmuş olacak ki bu yüzden biraz güneş gelen yeri bana vermeyi uygun görmüştü!!! Bu davranışına çok sinirlenmiştim ama sesimi çıkartmamış elimdeki dosyalarla torbaları dizleriin üstüne koyarak kavgasız sakin bir yolculuk yapmayı tercih etmiştim….

Bir kaç durak gittikten sonra otobüse binen yaşlı bir hanımın ayakta kaldığını görünce ; cam kenarında oturduğum yerden kendisine seslenerek ” Buyurun hanımefendi; siz böyle oturun , ayakta kalmayın ” dedim.Aslında yanımda oturan gencin hemen ayağa kalkıp teyzeciğim siz buraya oturun demesini bekliyordum.Gene de her ihtimale karşı delikanlının kalkmayacağını da hesaplamıştım.Ne yapıpğ edip onun bu tavrından dolayı utandırıp yer verdirmeliydim.
Yaşlı hanıma yer vermek için kalkıp delikanlının yanından geçmem gerekiyordu ama geçemediğim için delikanlının yerinden kalkması gerekiyordu.Öyle bir an geldi ki delikanlı ayağa kalktı ve yaşlı hanım delikanlının kendisi için kalktığını düşünerek teşekkür etti ve boşalan yere oturuverdi bende h,iç bozuntuya vermeden herkesin duyacağı şekilde delikenlıya teşekkür ettim.Çok nazik ve kibar bir davranışta bulunduğunu,bu zamanda böylesine terbiye almış gençlerin bulunduğunu görmenin insanı çok mutlu ettiğini söyleyerek delikanlının gurunu da okşamayı da unutmadım.

Delikanlı şaşkın ve mahçup ve birazda kızgın bir durumdaydı ama artık yapacak birşeyi kalmıştı mecburen yoluna ayakta devam edcekti..

Bense taktiğimin tutmasıyla,çaktırmadan hem intikamımı almış hemde yaşlı hanıma yer verdirmiş olmanın huzuruyla gideceğim yere kadar yanımdaki hanımla sohbetime devam ettim.İneceğim durağa geldiğimde ise delikanlıyı hala ayakta kapının yanında görünce başımı öne eğerek sessizce durakta inip yoluma devam ettim.

Sevgili gençler siz gene de yaşlılara yer vermekten kaçınmayın en azından kültürümüz de bunu gerektiriyor değil mi?