Bu yazımı okuduğunuz da sanırım güleceksiniz. Aslına bakılırsa ben bile gülmekle beraber hala nasıl olduğuna bir anlam veremiyorum.

Neyse lafı fazla uzatmayayım. O gün evde yalnızdım. Sanırım bundan bir kaç sene önce falan oluyor. Annem bir işi olduğu için dışarı çıktı. Tabi evin kızı olarak evde yapılacak bazı işler o gün bana kaldı. Ev içinde oyalınırken gözüm televizyona takıldı. Bir tane türk sineması oynuyordu. Nasıl olduysa ben bu filme fena takıldım. Ama bir yandan da saate bakıyorum. Annem de akşam sekiz de eve gelecek. Benim annem biraz otoriterdir. İstediklerin yapılmadığını görmek istemez. Bende hem filmi seyrediyorum hem saate bakıyorum. Bir baktım tv nin aşağısında birazdan ana haber bülteni yazıyor. Yani oturalı neredeyse bir buçuk saat geçmiş. Hemen kalktım işlerimi tamamladım ve içeri geçtim.

Bizim bir komşu var. Hemen yan evimizde oturur. Kızı her akşam yedi buçuk ta işe gider. Dışarıdan komşu teyzenin sesini duydum. Kızına sesleniyordu. ” Şengülllll kalk saat yedi buçuk oldu işe geç kalacaksın.” Neyse, henüz daha film bitmemişti. Neredeyse sonuydu. O an yaşadığım şoku hala unutamam. Gözüm saate bir takıldı, saat beş buçuk. Ben tabi neye uğradığımı şaşırdım. Daha on dakika önce saate baktığım da yedi buçuktu. Acaba saat mi bozuldu diye tv nin saatine de baktım. Orada da aynıydı. Hatta abartıp elektrik sayacının bile saatine baktım. Sonra dışarı çıkıp komşulara saati sordum. Ama ne yazık ki değişen bir şey olmadı.

Ben de bu konunun üstünde durmamaya karar verdim. Ne de olsa elimden bir şey gelmezdi. Ama hala o gün ne olduğuna dair en ufak bir fikrim bile yok…